اطلاعیه ها

نوروز در جبهه ها

تاریخ انتشار : 1395/12/25-- نویسنده: سیما رئیسی-- موضوع: دفاع مقدس

آداب تبريک سال نو و عيدي دادن در جبهه

با آغاز تجاوز گسترده رژيم بعث عراق به ايران در شهريور 59، ملت ايران با هدايتهاي رهبر بزرگ انقلاب اسلامي حضرت امام خميني(ره) براي دفاع از سرزمين خويش و اعتلاي اسلام به سوي جبهه ها رهسپار شد. تاريخ هشت سال دفاع مقدس ايران سرشار از پيروزيها، شکستها، غمها و شاديهاي بسياري است که جشن آغاز سال نو يکي از اين شاديها در دل سختترين و بحراني ترين شرايط يعني جنگ، رنگ و بوي ديگري به خود ميگيرد

در هشت سال دفاع مقدس، هشت بهار بر مردم ايران گذشت که طي اين سالها بسياري از رزمندگان در کنار خانواده نبودند و در جبهه ها سال را نو ميکردند و يا با فرارسيدن هر بهاري در اين هشت سال خانواده هايي بودند که تنها قاب عکس پدر يا برادر شهيدشان زينت بخش سفره هفت سين شان ميشد. عده اي از خانواده هاي ايراني نيز در بيمارستان در کنار جانبازان خويش سال نو را به يکديگر تبريک ميگفتند و يا در کنار قبور شهداي تازه پر کشيده خود سفره هفت سيني ساده از سنبل و سيب و گلاب و سبزه و.... پهن ميکردند و اين سنت زيبا از آن پس باقي ماند و ما هر ساله شاهد حضور مردم و خانواده شهدا در گلزار شهداي سراسر کشور در هنگامه تحويل سال هستيم که مردم به برکت اين مکان مقدس براي خود و خانواده و کشور و جهان آرزوي خويش را بر زبان مي آورند و در حق يکديگر به درگاه خداوند سبحان دعا ميکنند

 

نوروز در جبهه

نوروز و ايام عيد که ميشد در شرايط عادي جبهه و جنگ  تا پنج روز از صبحگاه خبري نبود. عيدي بچه ها، سکه هاي يک تا پنجاه ريالي و اسکناسهاي صد تا هزار ريالي متبرک به دست امام(ره) بود؛ همچنين پولهايي که يادگاري نوشته خود بچه ها يا فرماندهان بود.غذاهاي اين ايام بهترين غذاها بود و پذيرايي با ميوه و شيريني در همه جا داير. در کنار همه اين نعمتها، مراسم جشن و سرور بود؛ تئاترها و نمايشنامه هاي نشاط آور که بچه ها خود تهيه و اجرا ميکردند و نمايش فيلمهاي سينمايي که زحمت تدارک آنها را نيروهاي واحد تبليغات ميکشيدند.

در اين ايام بچه ها راه مي افتادند براي عرض تبريک از محل فرماندهان شروع ميکردند و بعد به سنگرهاي مجاور ميرفتند در حالي که همه با هم ميگفتند: برادرا، برادرا عيد شما مبارک. اهل سنگر هم جواب ميدادند، يا به شوخي چيزي ميگفتند و از ميهمانان دعوت ميکردند به داخل سنگر آنها بروند و پذيرايي بشوند.

 

هفت سين جبهه

سنت «هفت سين» چيدن در سفره شب عيد را بعضي حفظ کرده بودند منتها با صبغه جنگي آن. مثل هفت سين گردان تخريب لشکر 27 که عبارت بود از:1-مين سوسکي2- مين سبدي3- سيم تله4- سيم چين5- سيم خاردار6- سرنيزه7- سي چهارC4)) نوعي خرج و مواد منفجره غير حساس، سوزن اسلحه، سيمينوف، سمبه و سنگر را هم به عنوان مواردي از هفت سين ذکر کردند که در واحدهاي ديگر معمول بوده است.

 آغاز سال نو و جشن نوروز با ديد و بازديد و تبريک و تهنيت و عيدي دادن و عيدي گرفتنها کم و بيش در منطقه نيز جريان داشت، منتها با همان رنگ و روي منطقه اي. موقع تحويل سال، بعضي سفره هفت سين مي انداختند، که سين هاي آن بسته به نوع رسته بچه ها توفير ميکرد. در تخريب که بيشتر با مين سروکار داشتند به نحوي بود و در زرهي به نحو ديگر، و به همين ترتيب بود در ساير واحدها.

اگر موقع نوروز و حلول سال نو بعد از عمليات بود، قضيه صورت ديگري داشت. عکس شهداي عمليات را سرسفره ميچيدند، به سرلوله تفنگ ها پرچم سرخ ميزدند، وصيت نامه يا نوار صداي دوستان در لحظات قبل از شهادت را سر سفره ميگذاشتند، جاي شهدا و مفقودالاثرها را خالي ميکردند... بعد که دلهاي داغدار جمع ميشدند، برادراني که جراحت سطحي تري داشتند و ميتوانستند روي پاي خود بايستند مي آمدند و با حضور فرمانده، روحاني و طلبه گردان شروع ميکردند به نوحه خواني و راه انداختن سينه زني، سپس دعاي توسل، که با سوز و گدازي خاص برگزار ميشد و شب عيد و تازگي زخم گويي بيشتر کبابشان ميکرد.

 

آداب تبريک سال نو در جبهه

لحظه آغاز سال نو، بعضي ها که در خط بودند با شليک گلوبه اي به سمت دشمن ابراز احساسات ميکردند. ناهار روز عيد هم بچه ها با چلوکباب و نوشابه پذيرايي ميشدند. سکه هايي که به دست امام متبرک شده بود و معمولا حاجي بخشي آنها را توزيع ميکرد هم جاي خود را داشت؛ همچنين بود آنچه که از تبليغات گردان ميرسيد، از قبيل پيام رئيس جمهور، نخست وزير، اسکناسهاي صد ريالي و مثل آن.

 

عيدي دادن در جبهه

نوعي عيدي دادن هم بين خود بچه ها معمول بود، که بعضي خودشان طلب ميکردند و نوعش را معين، چنان که يکي از ديگري عبارت «کتب عليکم القتال» را مينوشت و در پاکتي تقديمش ميکرد که تا سرحد شهادت نصب العين همرزمش بود. ديد و بازديد از گردانهاي همجوار و رفتن سراغ فرماندهان و روبوسي با آنها هم از جمله سنتهاي حسنه اي بود که در ايام سال نو به ندرت ترک ميشد. بچه هايي بودند که چهار، پنج سال سابقه حضور در منطقه داشتند و همين امر ايجاب ميکرد که مثل خانه خود، نسبت به آغاز بهار و جشن نوروز بي توجه نباشند.

 

 

سنگر تکاني

مراسم نوروز در جبهه به هر نحو ممکن اجرا ميشد. تهيه شيريني و کمپوت و ميوه از شهر و آوردن آن به خط اول و خواندن شعر و شوخي و وقت خوش کردن با يکديگر، گستردن سفره عيد و نوکردن زيرانداز و لو در تبديل گوني به پتو، برگزاري مراسم عيد حتي در ساختمان نيمه مخروبه در شهري خالي از سکنه و بدون برق و آب و تزئين در و ديوار و تهيه تنگ ماهي و انداختن قورباغه درون آب! و بالاخره دست برداشتن از دفاع و دست به قبضه سلاح نبردن مگر از روي ناچاري و به ناگزير و چيدن گل و گياه صحرايي و آوردن باغ و بهار به سنگر و سوله و ريختن اشک در فراق ياران يکدل از ديگر آداب عيد نوروز در ميان رزمندگان در هشت سال دفاع مقدس بود.

منبع :صراط ، سرويس فرهنگي

درباره نویسنده

سروش اربابی
سروش اربابی